വിലക്കപ്പെട്ട രാവുകൾ – ഭാഗം 2

(Vilakapetta Ravukal - Bhagam 2)

This story is part of a series:

ഞാൻ അച്ചു നിൽക്കുന്നത് നോക്കി. അവൻ താഴേക്കു നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ. അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോണോ? അതോ തിരിച്ചു മുറിയിൽ കയറണോ! ഒളിച്ചോടിയിട്ടു കാര്യം ഇല്ല. അവനു ഞാനും എനിക്ക് അവനും മാത്രം ആണുള്ളത്. അവനോടു എല്ലാം സംസാരിക്കണം എന്നാണ് വിജയൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്.

പതുക്കെ അച്ചുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

“അച്ചു..”

അവൻ താഴെ ഇരിക്കുന്ന സോഫയിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. ഞാൻ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു.

“മോനെ..”

“‘അമ്മ ശരിക്കും പറഞ്ഞതായിരുന്നോ അത്?”. എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തീ ആളി. അവൻ ചോദിച്ചത് എന്തിനെ കുറിച്ചാണ് എന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷെ..

“എന്ത്?” ഞാൻ അർഥം ഇല്ലാതെ വെറുതെ ചോദിച്ചു. എന്താണ് ഞാൻ പറയുക!

“അമ്മയ്ക്കറിയാമല്ലോ എന്താണെന്ന്”.

ഞാൻ അവനെ നോക്കാതെ താഴെ ഉള്ള സോഫയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി. അവനും അവിടേക്കു തന്നെയാണ് നോക്കുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ കാഴ്ചയും ചിന്തയും എല്ലാം ഒരിടത്തു തന്നെയാണ്. എന്താണ് ഞാൻ അവനോടു പറയുക.

ഒരു കാര്യം എനിക്ക് മനസിലായി. അവന് ഉറങ്ങാൻ പോലും ആകുന്നില്ല. അവനെ ഇത് ആഴത്തിൽ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരുപാട് ഒരുപാട് ആഴത്തിൽ.

ആദ്യമായി അവൻ എന്നോട് ഇതിനെ പറ്റി സംസാരിക്കുന്നതു ഇപ്പോഴാണ്. ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ വാചകം കേട്ടപ്പോൾ മാത്രം. അവന്റെ അച്ഛന്റെ പോലെയാണ് അവന്റെയും. എന്തൊക്കെയാണിത്. ഞാൻ തിരിച്ച് മുറിയിലേക്ക് പോകണോ. എന്താണ് വേണ്ടത്.

ഞാൻ ഡോകട്ർ വിജയനെ വൈകീട്ട് പിന്നീടും വിളിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചു.

* * * * * *

“ധന്യ. അവന്റെ ആംഗ്‌സൈറ്റി എത്രത്തോളം ആണെന്ന് തനിക്കു മനസിലായിട്ടുണ്ടാകുമല്ലോ! അവന് ഇത് വരുമോ എന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചിരുന്നു. എനിക്ക് ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ഒട്ടും അത്ഭുതം തോന്നിയില്ല എന്ന് ചുരുക്കം”.

“അതെന്താ അങ്ങനെ സർ?”, എനിയ്ക്കു മനസിലായില്ല.

“ഇപ്പോൾ പറയാൻ പാടുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. പക്ഷെ പ്രകാശനും ഇത് പറയണം എന്നാവും കരുതുക എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.”

പ്രകാശേട്ടന്റെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. എന്താണ് വിജയൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു വരുന്നത്!

“നിങ്ങളുടെ കല്യാണത്തിന് മുൻപ് പ്രകാശൻ എന്നെ കാണാൻ വന്നിരുന്നു. ഇതേ പ്രശ്നം ആയിരുന്നു അന്ന് അവൻ എന്നോടും പറഞ്ഞത്. അവനും ഒരുപാട് പേടിയോടെ ആണ് അന്ന് എന്നോട് ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞത്. ഞാൻ ഒരുപാട് അവനോടു സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഏതാണ്ട് ഏഴോളം സെഷൻ കഴിഞ്ഞിട്ട് ആണ് അവന് ഒന്ന് സമാധാനം ആയത്. കുറെ അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നു.”

ഞാൻ എല്ലാം നിശബ്ദമായി കേൾക്കുകയായിരുന്നു. പ്രകാശേട്ടനും?!! പക്ഷെ എനിക്ക് മനസിലാക്കാൻ പറ്റും പ്രകാശേട്ടന്റെ! അതെ, എനിക്കറിയാം.

“ധന്യ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ?”. ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.

“ഉവ്വ് സർ.”

“പക്ഷെ അവനു ഭാഗ്യവശാൽ കിട്ടിയത് ധന്യയെ ആയിരുന്നു. അവനെ ഞാൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു എങ്കിലും എല്ലാം അവൻ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോകുന്ന കുട്ടിയുടെ കഴിവും സ്വഭാവവും അനുസരിച്ചാണ് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.”

“അവന്റെ ഭാഗ്യം ആയിരുന്നു ധന്യയെ തന്നെ കിട്ടിയത്. എന്താണ് നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ ടു ബി ഫ്രാങ്ക്, ധന്യക്കും ലൈംഗികമായി അവനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ഉള്ള എല്ലാ വിധ മാനസിക ശാരീരിക കഴിവുകളും ഉണ്ടായതിനാൽ തന്നെയാണ് നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു പോയത് എന്ന് എനിക്കറിയാം.”

എന്റെ മനസ്സിൽ കടൽ ഇരമ്പുകയായിരുന്നു. പെരുവിരൽ മുതൽ മുടിയിഴകൾ വരെ നിറയുന്ന വിറയലുകൾ.

“അവനോട് കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വന്ന് കാണണം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ വരികയും ചെയ്തു.”

“എന്നിട്ട്?!!”, ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു. പ്രകാശേട്ടനെ കുറിച്ചാണ്.

“എന്നിട്ടെന്താ ധന്യ, അവൻ പഴയ ആളെ ആയിരുന്നില്ല. ആകെ ടെൻഷൻ അടിച്ചു നടന്ന അവൻ വളരെ സന്തോഷവാൻ ആയിരുന്നു. ഞാൻ അവനോടു അവന്റെ ലൈംഗിക കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചില്ല. ചോദിക്കാതെ തന്നെ എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു ധന്യക്ക് എന്തെല്ലാം അവനു കൊടുക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നു എന്ന്.”

എന്നിൽ നിന്നും ഒരു നിശ്വാസം പുറത്തു വന്നു. കൊടുക്കാത്തതായി ഒന്നും ഇല്ല, എല്ലാം കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.

“ഇവിടെ അച്ചു എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ ഇനി വരില്ല. അവനോടു സംസാരിക്കാൻ പ്രകാശൻ ഇല്ല. അത് കൊണ്ട് ഇനി എല്ലാം ധന്യ ആണ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത്. കാലം ഒരിക്കൽ കൂടി ധന്യയെ വല്ലാത്ത ഒരു ചോദ്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിർത്തിയിരിക്കുകയാണ്”.

“ആദ്യത്തെ തവണ ധന്യ അത് അറിയാതെ തന്നെ അതിനുള്ള ഉത്തരം നൽകി. ഇതിപ്പോൾ.. അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് നമുക്ക് ചില ഉത്തരങ്ങൾ എഴുതേണ്ടി വരും. അവ നമുക്ക് എഴുതാൻ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒന്നാണെങ്കിലും.. ധന്യയാണ് അവനെ രക്ഷിക്കേണ്ടത്. ആലോചിച്ച് ചെയ്യൂ. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും എന്നെ വിളിക്കാം.”

ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

* * * * * *

എനിക്ക് മാത്രമേ അവനെ ഇതിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ ആകൂ എന്ന്!! എനിക്ക് അതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ആലോചിക്കുമ്പോൾ.. എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിക്കുന്നത്!

എന്റെ അപ്പുറത്ത് അച്ചു നിൽക്കുന്നു. എന്താണ് ഞാൻ അവനോടു പറയുക?

“‘അമ്മ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ് കുട്ടാ”, ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് അത് പറഞ്ഞത് എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല. എവിടെ നിന്നോ അത് വന്നതായിരുന്നു. അവനെ ഞാൻ നോക്കിയില്ല. അവൻ എന്നെയും നോക്കിയില്ല. ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും ആലോചനകൾ കൂട്ടി മുട്ടിക്കാൻ എന്ന വിധം താഴത്തെ ഹാളിൽ സോഫ കിടന്നു. അവനെ നോക്കാതെ തന്നെ ഞാൻ തുടർന്ന് പറഞ്ഞു.

“നിന്റെ അച്ഛനും..” എങ്ങനെയാണ് ഞാൻ അത് പറയുക. അവൻ എന്റെ നേരെ തിരിയുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. എനിക്കവനെ നോക്കാൻ ആവില്ല. ഞാൻ കോണിപ്പടിയിലേക്കും വിളക്കിലേക്കും നിലത്തേക്കും എല്ലാം നോക്കി. എന്നിട്ടു ആരോടോ എന്ന പോലെ പറഞ്ഞു,

“നിന്റേതു പോലെ ആയിരുന്നു”.

ഞാൻ ഓരോ വാക്കിനും വേണ്ടി തിരയുകയായിരുന്നു. അവൻ എന്നിൽ നിന്ന് എന്താണ് വരുന്നത് എന്ന് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.

വെറുതെ പറയുന്ന ആശ്വാസ വാക്കുകൾ ആണിതെന്നാണ് അവൻ ഇപ്പോഴും കരുതുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അവന്റെ അച്ഛനെ കുറിച്ച് ഞാൻ നുണ പറയില്ല എന്ന് അവനറിയാം. എനിക്ക് ഇവിടെ തളരാൻ അനുവാദം ഇല്ല. എന്തും ചെയ്യേണ്ടത് ഞാൻ ആണ്! എവിടെ നിന്നോ എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കുറെ രക്തം ഇരച്ചു കയറുന്നതു പോലെ..

Scroll To Top