പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ പണ്ണൽ – ഭാഗം 1

സബ് ഇൻസ്‌പെക്ടർ ജയമോഹൻ നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടിക്ക് ഇറങ്ങിയതായിരുന്നു. കൂടെ ഹെഡ് കോസ്റ്റബിൾ ഗോപി പിള്ളയും. ഗോപി പിള്ള ജയമോഹന്റെ വിശ്വസ്തൻ ആണ്. ജയമോഹൻ സുന്ദരൻ, സുമുഖൻ. അത്‌ലറ്റിക് ബോഡി. ആറടി പൊക്കം. പ്രായം 27 വയസ്സ്.

പെണ്ണ് ഒരു ചെറിയ വീക്നെസ് ആണ് ജയമോഹന്. ഗോപി പിള്ളക്ക് അത് നന്നായിട്ട് അറിയാം. പിള്ള പല ചരക്കുകളെയും ജയമോഹന് ഒപ്പിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. കോളേജ് കുമാരിമാർ തൊട്ടു ഹൈ സൊസൈറ്റി ലേഡീസ് വരെ.

സമയം 12 ആകാറായി. “അല്ല സാറേ നമ്മൾ ഇനിയും ഇവിടെ നിൽക്കണോ? ഒരു റൗണ്ട് അടിച്ചു തിരിച്ചു പോയാലോ?”, പിള്ള ചോദിച്ചു.

“എന്റെ പിള്ളേച്ചാ.. കിട്ടിയ ഇൻഫർമേഷൻ അത്രയ്ക്ക് വിശ്വസനീയമാണ്. ഫ്ലാസ്ക്കിൽ കട്ടൻ ഇരിപ്പുണ്ട്. നമുക്ക് ഓരോന്ന് അടിക്കാം”, ജയമോഹൻ പറഞ്ഞു.

പിള്ളേ ജീപ്പിൽ നിന്നും ഫ്ലാസ്ക്കും രണ്ടു ഗ്ലാസ്സും കൊണ്ട് വന്നു ജീപ്പിന്റെ ബോണറ്റിൽ വെച്ചു. രണ്ടു ഗ്ളാസിലും കട്ടൻ ചായ ഒഴിച്ചു. കട്ടൻ കുടിച്ചോണ്ടു പിള്ള പറഞ്ഞു, “ഇന്ന് തണുപ്പ് കുറച്ചു കൂടുതലാണെന്ന തോന്നുന്നേ”.

അത് കേട്ട് ജയമോഹൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “പിള്ളക്ക് ഇന്ന് എന്താ ഒരു മടി?”

“അല്ല സാറേ.. എന്ന് ചോദിച്ചാൽ?”, പിള്ള നിറുത്തി.

“പറ പിള്ളേ”, ജയമോഹൻ പറഞ്ഞു.

“അത് പിന്നെ സാറേ പിള്ളേര് രണ്ടും അമ്മ വീട്ടിൽ പോയിരിക്കുവാ. സാറിന്റെ ഇന്നത്തെ ഈ പരിപാടി ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല”, പിള്ള ഒരു ചെറിയ ചമ്മലോടെ പറഞ്ഞു.

“ഹ ഹ ഹ അതായിരുന്നോ പിള്ളേ കാര്യം? അപ്പോൾ വീട്ടിൽ പോയി ശാന്തമ്മയെ കാച്ചാൻ ഉള്ള തിടുക്കമാ, അല്ലെ?”, ജയമോഹൻ ചോദിച്ചു.

അപ്പോൾ അകലെ നിന്നും ഒരു വണ്ടിയുടെ വെളിച്ചം കണ്ടു.

“പിള്ളേ റെഡി?”

“എസ് സർ”, പിള്ളേ ഒന്ന് അറ്റൻഷനിൽ നിന്നു.

പ്രായം 50 ആയങ്കിലും പിള്ളയും ആരോഗ്യത്തിൽ തീരെ മോശമല്ല. ജയമോഹൻ അരയിലെ ഗണ്ണിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് റോഡിലേക്ക് കയറി നിന്നു വന്ന വണ്ടിക്ക് കൈ കാണിച്ചു. ഒരു ഹോണ്ട സിറ്റി കാർ ആയിരുന്നു അത്. കാർ വന്നു അവരുടെ മുമ്പിൽ നിന്നു.

ഒരു പയ്യനും ഒരു ലേഡിയും. അമ്മയും മകനും ആയിരിക്കും. പയ്യനെ കണ്ടാൽ 20 നു താഴെ പ്രായം തോന്നും. ലേഡി ഒരു ഹൈ സൊസൈറ്റി ലുക്ക്. ഒരു 40 അല്ലെങ്കിൽ 45 നു താഴെ പ്രായം തോന്നും. ചരക്ക് തന്നെ.

“അങ്ങോട്ട് അൽപ്പം മാറ്റി നിർത്ത്”, ഗണ്ണിൽ കൈ ഒന്ന് അമർത്തിക്കൊണ്ടു ജയമോഹൻ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ പയ്യൻ ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി.

“എടാ സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്താൻ”, പിള്ള പറഞ്ഞു. പയ്യൻ കാർ സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കി.

“നീ ഇറങ്ങി വാ”, പിള്ള പറഞ്ഞു.

ആ പയ്യൻ ഇറങ്ങി വന്നു.

“സാർ പേപ്പേഴ്സ് എല്ലാം കറക്റ്റ് ആണ്”, പയ്യൻ ജയമോഹനോട് പറഞ്ഞു.

“അതൊക്കെ ഓക്കേ. ബട്ട് ഞങ്ങൾക്ക് ഈ കാർ ഒന്ന് സേർച്ച് ചെയ്യണം”, കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു കൊണ്ട് ജയമോഹൻ പറഞ്ഞു. പയ്യൻ ഒന്ന് ഞെട്ടിയ പോലെ പുറകെ നടന്ന പിള്ളക്ക് തോന്നി. അൽപ്പം കുനിഞ്ഞ് കാറിനുള്ളിലേക്ക് നോക്കിയിട്ട് ജയമോഹൻ പറഞ്ഞു.

“ഗുഡ് ഈവെനിംഗ്, മാഡം. സോറി ഫോർ ദി ട്രബിൾ. ഞങ്ങൾക്ക് ഈ കാർ ഒന്ന് സേർച്ച് ചെയ്യണം”.

“വാട്ട് നോൺസെൻസ്? വൈ? തനിക്കറിയാമോ ഞാനാരാണെന്നു?”, ആ ലേഡി ചൂടായി. അത് കേട്ടപ്പോൾ ആ പയ്യന് ഒരു മാറ്റം.

“സാർ സെർച്ചിനു വാറണ്ട് ഉണ്ടോ? റൂൾസ് ഒക്കെ ഞങ്ങൾക്കും അറിയാം”, അവൻ പറഞ്ഞു.

“ഓ അങ്ങനെ”, ജയമോഹൻ പറഞ്ഞു.

“അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ലേഡി പോലീസ് എവിടെ?”, ആ സ്ത്രീ ചോദിച്ചു.

“അതൊക്കെ പറയാം മാഡം. തൽക്കാലം ഇങ്ങു ഇറങ്ങു”, ഗോപി പിള്ള ചെന്ന് ആ സൈഡിലെ ഡോർ തുറന്നു.

“എടൊ”, അവര് ചീറി.

“ഭ.. കൂത്തിച്ചി മോളെ. ഇറങ്ങുന്നോ? അതോ നിന്നെ പിടിച്ചിറക്കണൊ?”, പിള്ള അലറി. അവര് പേടിച്ചു ഇറങ്ങി.

പിള്ളയും ജയമോഹനും കൂടെ ആ കാർ മൊത്തവും അരിച്ചു പെറുക്കി. പിള്ള ജയമോഹനെ നോക്കി. ഒന്നും കിട്ടിയില്ല. ജയമോഹൻ ആകെ കൺഫ്യൂഷനിൽ ആയി.

“എന്തായടോ ഇപ്പം?”, ആ ലേഡി ചൂടായി.

“സാറേ.. ഞങ്ങളെ ഇത്രയും നേരം ഇവിടെ പിടിച്ചു നിർത്തിയതിനു സമാധാനം പറയണം”, ആ നരുന്തു പയ്യനും ചൂടായി.

“തന്നെ ഞാൻ കോടതി കയറ്റൂടോ”, ആ ലേഡി കിടന്നു വീണ്ടും ചൂടായി. ജയമോഹന് ദേഷ്യം വന്നെങ്കിലും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“സാറേ അവരെ വിട്ടേക്കട്ടെ?”, പിള്ള വന്നു പതിയെ ചോദിച്ചു.

അപ്പോഴാണ് ആ ലേഡിയുടെ കയ്യിലെ ചെറിയ ബാഗ് ജയമോഹന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്. അത് നോക്കിയില്ലല്ലോ. ജയമോഹൻ ഓർത്തു.

“പിള്ളേ മാഡത്തിന്റെ ആ ബാഗ് ഇങ്ങു വാങ്ങിച്ചേ”, ജയമോഹൻ പറഞ്ഞു. പയ്യൻ ഞെട്ടുന്നതു ജയമോഹൻ കണ്ടു.

“നീ അവിടുന്ന് അനങ്ങിയാൽ..?”, ജയമോഹൻ അവനോടു പറഞ്ഞു.

പിള്ള ചെന്നപ്പോൾ ആ ലേഡി പറഞ്ഞു, “ഇന്നാ, കൊണ്ട് പോയി നോക്ക്. അതായിട്ട് ഇനി കുറക്കണ്ടാ”.

പിള്ള കൊണ്ട് വന്ന ബാഗ് തുറന്നു ജയമോഹൻ നോക്കി. ലേഡീസ് ഐറ്റംസ് തന്നെ. ഒരു ചെറിയ കള്ളിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ എന്തോ തടഞ്ഞു. ജയമോഹൻ അത് പുറത്തെടുത്തു. ഒരു ചെറിയ പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിൽ കുറച്ചു വെളുത്ത പൊടി. 50 ഗ്രാം കണ്ടേക്കും. ജയമോഹൻ ചിരിച്ചു. ആ പയ്യൻ വിളറി വെളുത്തു നിൽക്കുവാണ്.

“എന്താടിയിതു?”, ജയമോഹൻ ചോദിച്ചു.

“അയ്യോ സാറേ, എനിക്കറിയില്ല”, അവർ പറഞ്ഞു.

“നിനക്കറിയാമോടാ?”, ജയമോഹൻ ആ പയ്യനോട് ചോദിച്ചു. അവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“എടാ പുല്ലേ നിന്നെ മാവോയിസ്റ്റ് ആക്കണോടാ?”, ഗണ്ണിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ജയമോഹൻ ചോദിച്ചു.

“ബ്രൗൺഷുഗർ”, അവൻ പറഞ്ഞു.

അവന്റെ തള്ള ഞെട്ടി.

“അയ്യോ എന്റെ സാറേ എനിക്കറിയില്ല ഇതൊന്നും. എടാ മുടിഞ്ഞവനെ എന്നേം കൂടെ കൊലക്ക് കൊടുക്കുമല്ലോടാ”, അവര് പറഞ്ഞു.

“ഏതായാലും തള്ളേം മോനും കൂടെ സ്റേഷനിലേക്ക് വാ. നമുക്ക് നോക്കാം”, ജയമോഹൻ പറഞ്ഞു.

“അയ്യോ സാറേ ചതിക്കല്ലേ. ഞാൻ ഡോക്ടർ രേണുക. സിറ്റിയിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റാ. എന്റെ ലൈഫ് പോകും. എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം. ഇത് എന്റെ മോൻ രോഹിത്. അവൻ ഇങ്ങെനെ ഒരു പണി ചെയ്യുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിട്ടില്ല സാറേ”, അവര് പറഞ്ഞു.

Scroll To Top