This story is part of the റസിയ (കമ്പി നോവൽ) series
ഇതൊരു ഇൻസെസ്റ്റ് കഥ ആണ്. നിഷിദ്ധസംഗമ കഥകൾ ഇഷ്ടമുള്ളവർ മാത്രം തുടർന്ന് വായിക്കുക.
ബാൽക്കണിയിലെ ഇരുട്ടിൽ സിഗരറ്റിൻ്റെ ചുവന്ന തുമ്പ് ഒരു മിന്നാമിനുങ്ങിനെപ്പോലെ എരിഞ്ഞുതീരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ പുകച്ചുരുളും പുറത്തേക്ക് വിടുമ്പോൾ മുജീബ് തൻ്റെ ഉള്ളിലെ അസ്വസ്ഥതകളെയും നിരാശയെയും കൂടിയാണ് പുറന്തള്ളാൻ ശ്രമിച്ചത്. ആകാശത്ത് മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ മറഞ്ഞ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ, അവൻ്റെ മനസ്സും കുറ്റബോധത്തിൻ്റെയും ആഗ്രഹത്തിൻ്റെയും ഇടയിൽ പെട്ടുപോയിരിക്കുന്നു. എസിയുടെ തണുപ്പുള്ള മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്നും ബാൽക്കണിയിലെ രാത്രി കാറ്റിലേക്ക് ഇറങ്ങിയിട്ടും അവൻ്റെ ഉള്ളിലെ ചൂട് അടങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
മുറിക്കുള്ളിൽ, റസിയ വിതുമ്പലടക്കി കിടക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ തലയിണയിൽ പടർന്നു പിടിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സ് ഒരു യുദ്ധക്കളമായിരുന്നു. തൻ്റെ ഉടലിനോട് ചേർന്നുനിന്ന മുജീബിൻ്റെ ഗന്ധം ഇപ്പോഴും അവളുടെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു. പെട്ടെന്നുണ്ടായ ആ പിൻവാങ്ങൽ അവനെ എത്രത്തോളം വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു. വെളുത്ത ഷമ്മീസിനുള്ളിൽ തൻ്റെ ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ താൻ അവന് നൽകിയ പ്രതീക്ഷകളും, പിന്നീട് നൽകിയ മുറിവും അവളെ വേട്ടയാടി.
നാഴികമണികൾ നിശബ്ദമായി നീങ്ങി. താൻ കാരണം അവൻ ആ ഇരുട്ടിൽ ഏകനായി ഇരിക്കുന്നത് ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ സ്നേഹത്തിൻ്റെ മറ്റൊരു തരംഗമുണർന്നു. അവൾ മെല്ലെ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. പാദസരങ്ങളില്ലാത്ത അവളുടെ പാദങ്ങൾ തറയിൽ സ്പർശിക്കുന്നത് പോലും കേൾപ്പിക്കാതെ അവൾ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു.
ബാൽക്കണിയുടെ വാതിക്കൽ അവൾ നിന്നു. സിഗരറ്റ് പുകയുടെ ഗന്ധം അവളിലേക്ക് പടർന്നു. മുജീബ് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല, പക്ഷേ അവളുടെ സാമീപ്യം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. റസിയ പതിയെ അവൻ്റെ പിന്നിലെത്തി, ആ വീതിയുള്ള തോളുകളിൽ തൻ്റെ കൈകൾ വെച്ചു.
“മുജീബേ…” അവളുടെ സ്വരം ആർദ്രമായിരുന്നു. “നീ എന്നോട് ദേഷ്യത്തിലാണോ?”
അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. സിഗരറ്റിൻ്റെ അവസാന ഭാഗം ആഷ്ട്രേയിൽ അമർത്തിക്കെടുത്തി അവൻ ദീർഘമായി ശ്വസിച്ചു.
“എനിക്ക് നിന്നോട് ദേഷ്യമില്ല റസിയാ,” അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ആ നിമിഷം…അത് നീ തകർത്തു കളഞ്ഞു. എൻ്റെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങൾ നിനക്ക് വെറുമൊരു തോന്നലായിരുന്നോ?”
റസിയ അവൻ്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് റെയിലിംഗിൽ ചാരിനിന്നു. നിലാവെളിച്ചം അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിലും വെളുത്ത ഷമ്മീസിലും തട്ടി പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“നിന്നോടുള്ള എൻ്റെ ഇഷ്ടം… അത് ഈ ലോകത്തുള്ള ഒന്നിനോടും എനിക്ക് ഉപമിക്കാൻ കഴിയില്ലടാ,” അവൾ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. “നീ എൻ്റെ അനിയനാണെന്ന് ലോകം പറയുമ്പോഴും, എൻ്റെ ഈ ഏകാന്തമായ ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് വെളിച്ചം തന്നത് നിൻ്റെ സാമീപ്യമാണ്. ഒരുപക്ഷേ, ഒരു പുരുഷനെന്ന നിലയിൽ നീ എന്നെ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്ന ആ സുരക്ഷിതത്വം മറ്റൊരിടത്തും എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ…”
അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി, അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ നമ്മുടെ ഈ ബന്ധം… അത് തകർക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു വലിയ വേലിയാണ് മുജീബേ. ഈ സമൂഹത്തിൻ്റെ കണ്ണുകൾ, നമ്മുടെ കുടുംബം…അവരെയൊക്കെ ഓർത്തപ്പോൾ എൻ്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു. നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയമാണ് എന്നെ നിന്നിൽ നിന്നും അകറ്റിയത്. എൻ്റെ സ്നേഹം ഒരു പാപമായി മാറുമോ എന്ന ആകുലതയാണ് എന്നെ കരയിപ്പിച്ചത്. നിൻ്റെ മാറ്റങ്ങൾ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട്, നിൻ്റെ ഉള്ളിലെ ആ ദാഹം ഞാൻ തൊട്ടറിയുന്നുണ്ട്. അത് എന്നെയും തളർത്തുന്നുണ്ട് മുജീബേ…”
അവളുടെ വാക്കുകളിൽ പ്രണയവും, ഭയവും ഇഴചേർന്നു കിടന്നിരുന്നു. ലഹരി ഇനിയും വിട്ടുമാറാത്ത ആ രാത്രിയിൽ, വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റത്തിൽ അവർ വീണ്ടും പരസ്പരം തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.
ബാൽക്കണിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ നിന്നും റസിയയുടെ സ്നേഹപൂർണ്ണമായ വിളി അവനെ പതിയെ ഉണർത്തി. ആ നിമിഷത്തെ ആകുലതകളും സങ്കീർണ്ണതകളും മാറ്റിവെച്ച്, അവൾ നീട്ടിയ കൈകളിൽ പിടിച്ചു മുജീബ് വീണ്ടും ആ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് നടന്നു. കുറ്റബോധത്തിൻ്റെ കാർമേഘങ്ങൾക്കിടയിലും സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഒരു നേർത്ത വെളിച്ചം അവർക്കിടയിൽ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മുറിയിലെ പ്രധാന വിളക്കുകൾ അണഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അവിടെ ആകെയുള്ളത് ബെഡ് ലാമ്പിൻ്റെ മങ്ങിയതും ചുവപ്പു കലർന്നതുമായ പ്രകാശമാണ്. ആ നിഴൽ വെളിച്ചത്തിൽ മുറിയിലെ ഓരോ വസ്തുവിനും ഒരു പ്രത്യേക വശ്യത തോന്നിപ്പിച്ചു. രണ്ടുപേരും കട്ടിലിൽ കിടന്നു. എസിയുടെ തണുപ്പ് ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ മുജീബ് അവളിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി ചേർന്നു കിടന്നു.
സമയം നിശബ്ദമായി ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഉറക്കം അവരിൽ നിന്നും ഏറെ അകലെയായിരുന്നു. റസിയ അവന് അഭിമുഖമല്ലാതെ, വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞാണ് കിടന്നിരുന്നത്. ബെഡ് ലാമ്പിൻ്റെ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവളുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ വന്യമായ ഭംഗിയെ മുജീബിന് മുന്നിൽ അനാവരണം ചെയ്തു. ഷമ്മീസിൻ്റെ നേർത്ത പാളികൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൻ്റെ വളവുകളും, ബിയറിൻ്റെയും സോപ്പിൻ്റെയും കലർന്ന ഗന്ധവും അവൻ്റെ ബോധത്തെ വീണ്ടും ഉണർത്താൻ തുടങ്ങി.
അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ വശ്യതയും മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളിൽ അടക്കിവെച്ചിരുന്ന വികാരങ്ങളെ വീണ്ടും ജ്വലിപ്പിച്ചു. അവൻ്റെ ശരീരം ഉദ്ധരിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി, ആ മാറ്റം അവനിൽ ഒരുതരം അസ്വസ്ഥതയും അതോടൊപ്പം തീവ്രമായ ആഗ്രഹവും നിറച്ചു. അവൻ പതിയെ തൻ്റെ കൈകൾ റസിയയുടെ അടുത്തേക്ക് നീക്കി.
അവൾ മിണ്ടാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു, പക്ഷേ അവളുടെ ശ്വാസഗതിയുടെ താളം മാറുന്നത് മുജീബ് അറിഞ്ഞു. അവൻ്റെ വിരലുകൾ പതിയെ അവളുടെ ഷമ്മീസിന് മുകളിലൂടെ, ബ്രായുടെ ആ വള്ളിക്ക് താഴെയായി തഴുകാൻ തുടങ്ങി. മൃദുവായ ആ സ്പർശനം അവളുടെ തടിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാറിടങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നു. ബ്രായുടെ കടുപ്പമുള്ള തുണിക്കു പുറത്തുകൂടെ അവൻ തൻ്റെ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു.
റസിയ കണ്ണുകൾ അടച്ചുതന്നെ കിടന്നു. അവൾ എതിർക്കുകയോ, അവനെ നോക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. പകരം മുജീബിൻ്റെ ഓരോ സ്പർശനത്തെയും അവൾ ഉള്ളിൽ ആവാഹിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ്റെ വിരലുകളുടെ ചൂട് തൻ്റെ മാറിടങ്ങളിൽ പടരുമ്പോൾ അവളിൽ ഒരു നടുക്കം അനുഭവപ്പെട്ടു. ആ സ്പർശനം നൽകിയ സുഖം അവളുടെ മസ്തിഷ്കത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തി.
അവരുടെ പ്രായമോ ബന്ധമോ ഒന്നുമല്ല, മറിച്ച് ആ നിമിഷത്തിൻ്റെ ലഹരി മാത്രമാണ് അപ്പോൾ അവിടെ അവശേഷിച്ചത്. മുജീബിൻ്റെ വിരലുകൾ കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പാറി നടന്നു. പെട്ടെന്നാണ് റസിയ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞത് – അവളുടെ ഉടലിൻ്റെ താഴ്ഭാഗത്ത്, ആ സംഗമസ്ഥാനത്ത് ഒരു നനവ് പടരുന്നു.
ആഗ്രഹത്തിൻ്റെയും ദാഹത്തിൻ്റെയും ആ ലഹരിയിൽ അവളുടെ ശരീരം അവൾ പോലുമറിയാതെ പ്രതികരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ നനവ് പടരുന്നത് അറിഞ്ഞിട്ടും അവൾ മൗനം പാലിച്ചു, ആ നിമിഷത്തിൻ്റെ തീവ്രതയിൽ അവൾ സ്വയം അലിഞ്ഞുചേർന്നു.
മുജീബിൻ്റെ സ്പർശനം കൂടുതൽ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, റസിയയുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ ഭയം തലപൊക്കി. വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റത്തിനിടയിലും അവളുടെ മനസ്സാക്ഷി ഒരു മതിൽക്കെട്ടായി അവിടെ നിലകൊണ്ടു. അവൾ പെട്ടെന്ന് അവൻ്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു മാറ്റി.
“വേണ്ട മുജീബേ… എനിക്ക്… എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല,” അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ തിരിച്ചറിവുകൾ അവളെ തളർത്തുകയായിരുന്നു. മദ്യത്തിൻ്റെ നേർത്ത ലഹരി ആ കുറ്റബോധത്തെ മറികടക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. തൻ്റെ വിവേകത്തെ പൂർണ്ണമായും തളർത്തുന്ന, ചിന്തകളെ മരവിപ്പിക്കുന്ന എന്തോ ഒന്ന് ഇപ്പോൾ അനിവാര്യമാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എങ്കിൽ മാത്രമേ അവന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങാൻ തനിക്ക് കഴിയൂ എന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.
“നമുക്ക്… നമുക്ക് ആ ബിയർ ബാക്കിയുണ്ടോ? അതെടുക്കൂ,” അവൾ അല്പം ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു.
മുജീബ് വേഗം കവറിലേക്ക് നോക്കി, പക്ഷേ നിരാശയായിരുന്നു ഫലം. “ബിയർ തീർന്നു റസിയാ… ആ ലിക്കർ മാത്രമേ ഇനി ബാക്കിയുള്ളൂ.”
ഒരു നിമിഷം അവൾ മടിച്ചു. കടുപ്പമേറിയ മദ്യം കഴിച്ചു ശീലമില്ലാത്തവളാണ് താൻ പക്ഷേ, തൻ്റെ ഉള്ളിലെ ഈ വിഷാദത്തെയും പേടിയെയും തുരത്താൻ മറ്റ് വഴികളില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
“സാരമില്ല, അത് ഒഴിക്കൂ…” അവൾ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
മുജീബ് രണ്ട് ഗ്ലാസ്സുകളിലായി വിദേശ മദ്യം പകർന്നു. റസിയ ആ ഗ്ലാസ്സ് കയ്യിലെടുത്തു. അതിൻ്റെ രൂക്ഷമായ ഗന്ധം അവളുടെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി. ആദ്യത്തെ സിപ്പിൽ തന്നെ തൊണ്ട പൊള്ളുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. എങ്കിലും, കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവൾ ആ രണ്ട് ‘സ്മോൾ’ വേഗത്തിൽ കുടിച്ചു തീർത്തു.
നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മാറ്റങ്ങൾ പ്രകടമായി. അവളുടെ തലയിലെ ഭാരമെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞുപോയി. നെഞ്ചിൽ കനച്ചു നിന്നിരുന്ന ആ വിഷാദവും ഭയവും മഞ്ഞുപോലെ ഉരുകിത്തീർന്നു. കണ്ണുകളിലെ കണ്ണുനീർ മാറി, അവിടെ ഒരു വന്യമായ തിളക്കം വന്നു.
അവൾ പതുക്കെ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ പഴയ ആകുലതകളോ സങ്കടങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മദ്യം അവളുടെ സദാചാരബോധത്തെയും ഭയത്തെയും പൂർണ്ണമായും കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അവൾ തൻ്റെ തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വീണ ഷമ്മീസ് ശരിയാക്കാൻ പോലും ശ്രമിച്ചില്ല.
“ഇപ്പോൾ… ഇപ്പോൾ എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലടാ,” അവൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസവും ഒപ്പം പ്രലോഭനവും നിറഞ്ഞു നിന്നു. വിഷാദത്തിൻ്റെ കറുത്ത നിഴലുകൾ മാഞ്ഞുപോയി.
മുജീബിൻ്റെ കൈകൾ റസിയയെ മെല്ലെ കട്ടിലിലേക്ക് നയിച്ചു. അദൃശ്യമായ ഏതോ കൈകൾ അവളുടെ ഭയത്തെ ദൂരെയെറിഞ്ഞതുപോലെ, അവൾ യാതൊരു വിമുഖതയുമില്ലാതെ അവനൊപ്പം ചേർന്നു. ബെഡ്ഷീറ്റിൻ്റെ തണുപ്പിലേക്ക് അവൾ ചരിഞ്ഞു കിടന്നപ്പോൾ, മുജീബ് അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി കിടന്നു.
ആ നിമിഷം ആ മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവരുടെ നിഴലുകളെ ഭിത്തിയിൽ വലുതാക്കി കാണിച്ചു. രണ്ടുപേരും പരസ്പരം കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. റസിയയുടെ കണ്ണുകളിൽ ആഗ്രഹവും, കാമവും ഇഴചേർന്നു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിഞ്ഞ ആ നേർത്ത പുഞ്ചിരി മുജീബിനുള്ള പച്ചക്കൊടിയായിരുന്നു. മുജീബിൻ്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുടിയിഴകളിലൂടെയും കഴുത്തിലൂടെയും പതുക്കെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. റസിയ തൻ്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. ഇത്രകാലം താൻ അനുഭവിച്ച ഏകാന്തതയും വിഷാദവും ഈ നിമിഷത്തിൽ ഉരുകിത്തീരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.
അവൾ തൻ്റെ കൈകൾ അവൻ്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും പിണച്ചു, അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു. ആ നിമിഷം അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം ഇല്ലാതായി. മദ്യത്തിൻ്റെ ഗന്ധവും പ്രണയത്തിൻ്റെ ചൂടും കലർന്ന ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, അവർ തങ്ങളുടെ എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും മറന്ന് ആ നിമിഷത്തിൻ്റെ ലഹരിയിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകി. ഓരോ നിമിഷവും അവരുടെ വികാരങ്ങൾ കൂടുതൽ തീവ്രമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ആ സമയം ശരീരത്തിൻ്റെ സ്വാഭാവികമായ ചോതനകൾ പോലും അവൾക്കൊരു വിനോദമായി തോന്നി. പെട്ടെന്നുണ്ടായ മൂത്രശങ്കയിൽ റസിയ വേച്ചുവേച്ച് ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. പാതി തുറന്നുകിടന്ന വാതിലിലൂടെ മുജീബ് നോക്കുമ്പോൾ, സകല ലജ്ജയും വെടിഞ്ഞ ഒരു പുതിയ റസിയയെയാണ് അവൻ കണ്ടത്.
ക്ലോസെറ്റിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ അവനെ അടുത്തേക്ക് മാടി വിളിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ വന്യമായൊരു കുസൃതിയുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്താ മുജീബേ അവിടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്? ഇങ്ങോട്ട് വരൂ…” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവൻ പതുക്കെ അവൾക്കരികിലെത്തി. അവൾ അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു വെല്ലുവിളിയോടെ ചോദിച്ചു, “നിനക്ക്… നിനക്ക് ഇത് കാണണോ? എൻ്റെ ഉള്ളിലെ ഈ ചൂട് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നത് കാണണോ?”
അവൻ്റെ മറുപടിക്ക് കാത്തുനിൽക്കാതെ അവൾ തുടർന്നു, “ഇതാ… നോക്കിക്കോ.”
മുജീബ് അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. ആ നിമിഷം അവർക്കിടയിൽ മര്യാദകളോ സദാചാരമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. റസിയയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള ആ ദ്രാവകം ഒരു അരുവിയായി പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി.
അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ചൂട് വഹിച്ചുകൊണ്ട്, ഉപ്പിൻ്റെ ഗന്ധമുള്ള ആ അമൃത് അവൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് പതിച്ചു. ഒരു മടിയും കൂടാതെ, ആവേശത്തോടെ അവൻ അത് നുകരാൻ തുടങ്ങി. റസിയയുടെ മുഖത്ത് ഒരുതരം ആനന്ദവും അധികാരവും നിറഞ്ഞുനിന്നു. തൻ്റെ ഉള്ളിലെ വിഷാംശങ്ങളെല്ലാം അവനിലേക്ക് പകർന്നു നൽകുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
നിശബ്ദമായ ആ ബാത്റൂമിൽ, വീണുടയുന്ന ജലകണങ്ങളുടെ ശബ്ദം മാത്രം ബാക്കിയായി. സദാചാരത്തിൻ്റെ സകല മതിൽക്കെട്ടുകളും തകർത്തെറിഞ്ഞ്, ആ രാത്രിയിൽ അവർ പ്രകൃതിയുടെ വന്യമായ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് ലയിച്ചുചേരുകയായിരുന്നു.
ബാത്റൂമിലെ ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, തൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ ചൂടിൽ അവൾ പതുക്കെ ഒന്നു തണുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ആ വികാരങ്ങളുടെ കുത്തൊഴുക്കിന് ശേഷം ശുചിയാകാനായി അവൾ ടാപ്പിന് നേരെ കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ മുജീബ് അവളുടെ കൈകളിൽ മൃദുവായി തടഞ്ഞു.
അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ വിവേകത്തിന് പകരം ആരാധനയും വന്യമായ ആവേശവും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.
“വേണ്ട റസിയാ… ആ വെള്ളം കൊണ്ട് നിൻ്റെ ഈ പവിത്രത കളയരുത്,” അവൻ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. “എനിക്ക്… എനിക്ക് നിന്നെ പൂർണ്ണമായും അറിയണം. ഈ തേനരുവികൾ ഞാൻ തുടച്ചുമാറ്റിക്കോളാം.”
അവളുടെ ഉള്ളിലെ കാമം അപ്പോഴും അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. മുജീബിൻ്റെ വാക്കുകൾ അവളിൽ ഒരു പുതിയ വികാരം നിറച്ചു. ആ നിമിഷം യോനിയിൽ നിന്ന് മധുരമായ തേൻ കിനിയുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവൻ്റെ ആഗ്രഹം നിരസിക്കാൻ അവൾക്കായില്ല.
പതുക്കെ അവൾ തൻ്റെ കാലുകൾ അകത്തി വെച്ച് അവന് വഴങ്ങി കൊടുത്തു. ഒരു പൂവിലെ തേൻ നുകരാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന വണ്ടിനെപ്പോലെ അവൻ അവളുടെ നനവുകളിലേക്ക് മുഖമമർത്തി. റസിയയുടെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടഞ്ഞു. അവൻ്റെ നാവിലെ മൃദുത്വവും ചൂടും അവളുടെ ശരീരത്തിലുടനീളം മിന്നൽപ്പിണരുകൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അവൾ കൂടുതൽ ഉന്മത്തയായി. ബാത്റൂമിലെ ആ ചെറിയ മുറിയിൽ ശാരീരിക ഗന്ധങ്ങളുടെ നടുവിൽ, സദാചാരത്തിൻ്റെ അവസാന കണികയും മഞ്ഞുപോലെ ഉരുകിത്തീർന്നു. അവൾ അവൻ്റെ മുടിയിഴകളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ആ അനുഭൂതിയുടെ അഗാധതയിലേക്ക് താഴ്ന്നു പോയി.
ആ കാമലഹരിയുടെ പാതയിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുപോക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചതുപോലെ റസിയ കട്ടിലിൽ നിശ്ചലയായി കിടന്നു.
മുജീബ് അവളെ പതുക്കെ മലർത്തിക്കിടത്തി. അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ അവളിലെ ഓരോ വടിവുകളെയും വന്യമായ ആവേശത്തോടെ ഒപ്പിയെടുത്തു. ആ നിമിഷം, സദാചാരത്തിൻ്റെ അവസാന കവചമെന്നോണം അവശേഷിച്ച തൻ്റെ ബ്രാ റസിയ തന്നെ സ്വയം അഴിച്ചുമാറ്റി. ഒരു തടസ്സവുമില്ലാതെ അവന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി തുറക്കപ്പെടാനുള്ള അവളുടെ ആഗ്രഹം ആ പ്രവൃത്തിയിൽ പ്രകടമായിരുന്നു. മുജീബ് പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ ആ മാംസളമായ അഴകിലേക്ക് മുഖമമർത്തി. ഒരമ്മയുടെ വാത്സല്യത്തോടെയല്ല, മറിച്ച് ഒരു കാമുകൻ്റെ തീവ്രതയോടെ അവൻ ആ മുലഞെട്ടുകൾ തൻ്റെ വായിലാക്കി.
ആദ്യത്തെ സ്പർശനത്തിൽ തന്നെ റസിയയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു വൈദ്യുത തരംഗം പാഞ്ഞുപോയി. അവൾ തൻ്റെ കൈകൾ വിടർത്തി കട്ടിലിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവൻ്റെ നാവിലെ ചൂടും പരുപരുപ്പും ആ ഞെട്ടുകളിൽ തട്ടുമ്പോൾ, തൻ്റെ ആത്മാവ് തന്നെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവൻ ആവേശത്തോടെ അത് കുടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ തൻ്റെ ഇടുപ്പ് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി.
“മുജീബേ…” അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഒരു നേർത്ത മൂളൽ പുറത്തുവന്നു. അത് വേദനയല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് ഇത്രകാലം അടക്കിപ്പിടിച്ച രതിസുഖത്തിൻ്റെ ആദ്യത്തെ വിലാപമായിരുന്നു.
അവൻ തൻ്റെ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് ആ ഞെട്ടുകളിൽ മൃദുവായി കടിക്കുമ്പോൾ, അവൾ രതിസുഖത്തിൻ്റെ അഗാധമായ ഒരു കടലിൽ അലിയുകയായിരുന്നു. ബോധം മറയുന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിൽ, താൻ ഒരു പാപിയാണെന്ന ചിന്ത പോലും അവൾക്ക് മധുരമുള്ളതായി തോന്നി. ലോകം അവസാനിച്ചാലും വേണ്ടില്ല, ഈ സുഖത്തിൻ്റെ കൊടുമുടിയിൽ നിന്ന് താൻ താഴെ ഇറങ്ങരുതെന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.
മുജീബിൻ്റെ ഓരോ ചലനവും റസിയയെ കൂടുതൽ ഉന്മാദത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു. അവളുടെ സ്തനങ്ങളിൽ നിന്നും പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങിയ അവൻ, വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങുന്ന അവളുടെ വയറിൽ മുഖമമർത്തി. അവൻ്റെ ശ്വാസത്തിൻ്റെ ചൂടിൽ അവളുടെ വയറിലെ പേശികൾ വിറകൊണ്ടു. ആ കിതപ്പിനും വിറയലിനും ഇടയിൽ, മുജീബ് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ മുറുക്കി, അവശേഷിച്ചിരുന്ന ആ നേർത്ത തുണിക്കഷ്ണം – അവളുടെ ഷഡ്ഡി – പതുക്കെ താഴേക്ക് വലിച്ചു. അവളുടെ നഗ്നത പൂർണ്ണമായും വെളിപ്പെട്ട ആ നിമിഷം മുജീബ് ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി. അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു, ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി. അവൻ കണ്ട ആ കാഴ്ച അവൻ്റെ മനസ്സിനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, കറുത്ത മുടിയിഴകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ ചുവന്ന മാംസളമായ ഇതളുകൾ ഒരു നിഗൂഢമായ താഴ്വര പോലെ അവനെ മോഹിപ്പിച്ചു. പ്രകൃതിയുടെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കലാസൃഷ്ടിയാണതെന്നു അവൻ ഉറപ്പിച്ചു. മൃദുവായ ആ മാംസളതയും, അതിൻ്റെ വശ്യതയും അവൻ്റെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും തകർത്തെറിഞ്ഞു. ഇത്രയും കാലം താൻ സ്വപ്നം കണ്ട ആ സ്വർഗ്ഗവാതിൽ ഇതാ തൻ്റെ മുന്നിൽ മലർക്കെ തുറന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൻ ആവേശത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞുപോയ ആ നിമിഷം, അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് തൻ്റെ മുഖം അടുപ്പിച്ചു. ആ ഗന്ധം – മദ്യത്തിൻ്റെയും വിയർപ്പിൻ്റെയും സ്ത്രീത്വത്തിൻ്റെയും തീവ്രമായ ഗന്ധം – അവൻ്റെ സിരകളിൽ അഗ്നി പടർത്തി.
റസിയ തൻ്റെ തല കട്ടിലിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ നടുവ് വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. “മുജീബേ…” എന്ന് അവൾ വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അത് ഒരു ദീർഘശ്വാസത്തിൽ അവസാനിച്ചു. സദാചാരത്തിൻ്റെ അവസാന കണികയും ആ നിമിഷം ഉരുകിത്തീർന്നു. അവൻ തൻ്റെ ആ ചുവന്ന നനവുകളിലേക്ക് നാവു നീട്ടുമ്പോൾ, റസിയയുടെ ശരീരം വന്യമായ ഒരു ആനന്ദത്താൽ തളർന്നുപോയി. ലോകം മുഴുവൻ ആ ചതുരശ്ര മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് ചുരുങ്ങുകയായിരുന്നു.
(തുടരും)