റസിയ

ഇതൊരു ഇൻസെസ്റ്റ് കഥ ആണ്. നിഷിദ്ധസംഗമ കഥകൾ ഇഷ്ടമുള്ളവർ മാത്രം തുടർന്ന് വായിക്കുക.

മലപ്പുറത്തെ ആ പഴയ വലിയ വീട്, അതിനു ചുറ്റുമുള്ള പച്ചപ്പും റബ്ബർ തോട്ടങ്ങളും എപ്പോഴും ഒരുതരം തണുപ്പും നിശബ്ദതയും ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്നു. 2025-ലെ ആ ആധുനിക കാലത്തും, മുറ്റത്തെ മണലിൽ വീണുകിടക്കുന്ന ഇലകൾക്ക് ആ പഴയ കാലത്തിൻ്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു. മുജീബിന് പ്രായം 25. പഠിപ്പൊക്കെ കഴിഞ്ഞു, വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി എഞ്ചിനീയറിംഗ് ഒക്കെ പാസായെങ്കിലും ഒരു ജോലിക്കും പോകാതെ അവൻ ആ വീട്ടിലെ ഏകാന്തതയിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി.

30 വയസ്സായിട്ടും നിക്കാഹ് നടക്കാത്ത റസിയ. മുജീബിൻ്റെ ഒരേയൊരു സഹോദരി. വീട്ടിലെ എല്ലാ ജോലികളും ഉമ്മയെ സഹായിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ആ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി. വല്ലാത്തൊരു വശ്യതയായിരുന്നു റസിയക്ക്. പ്രായം കൂടുന്തോറും അവളുടെ ഉടലിലെ മാംസളതയും വടിവും വർദ്ധിച്ചു വരികയാണെന്ന് മുജീബ് രഹസ്യമായി നിരീക്ഷിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.

വീട്ടിൽ ഉപ്പയും ഉമ്മയും ഉണ്ടെങ്കിലും, അവർ പലപ്പോഴും പുറത്തെ കാര്യങ്ങളിലും പ്രാർത്ഥനകളിലും മുഴുകിയിരിക്കും. പകൽസമയങ്ങളിൽ ആ വലിയ വീട്ടിൽ മുജീബും റസിയയും മാത്രമാകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ ഏറെയാണ്. ഉമ്മ അപ്പുറത്തെ അയൽപക്കത്തെ കല്യാണത്തിനോ അല്ലെങ്കിൽ തറവാട്ടിലോ പോകുമ്പോൾ, വീട്ടിൽ പടരുന്ന നിശബ്ദതയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക താളമുണ്ടായിരുന്നു.

മുജീബ് പലപ്പോഴും റസിയയെ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്. അടുക്കളയിൽ വിയർത്തു കുളിച്ചു ജോലി ചെയ്യുന്ന റസിയ. അവളുടെ നൈറ്റിയുടെ അയഞ്ഞ വിടവിലൂടെ പുറത്തേക്ക് പാളുന്ന അവളുടെ ചന്ദനനിറമുള്ള ചർമ്മം അവനിൽ പുതിയ വികാരങ്ങൾ ഉണർത്തിയിരുന്നു. റസിയയും മുജീബും തമ്മിൽ അധികം സംസാരിക്കാറില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ നോട്ടങ്ങൾ പലപ്പോഴും പരസ്പരം ഉടക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ആ നോട്ടങ്ങളിൽ ഒരുതരം രഹസ്യധാരണയുണ്ടെന്ന് മുജീബിന് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിട്ട് മാസങ്ങളായി.

ജോലിയില്ലാതെ വീട്ടിൽ വെറുതെയിരിക്കുന്ന മുജീബിന് റസിയയുടെ ഓരോ ചലനങ്ങളും ഒരു ലഹരിയായി മാറി. അവൾ കുളികഴിഞ്ഞ് മുടി തുവർത്തിക്കൊണ്ട് വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോഴും, വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ ജനലിലൂടെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ നിതംബങ്ങളുടെ ആട്ടം മുജീബിൻ്റെ ബോധത്തെ ഉലച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

അതൊരു ചൂടുള്ള ഉച്ചസമയമായിരുന്നു. ഉപ്പ പള്ളിയിലും ഉമ്മ അയൽപക്കത്തും പോയ നേരം. വീട് അകം നിശബ്ദമായിരിക്കുന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്നും പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം. മുജീബ് തൻ്റെ മുറിയിൽ നിന്നും പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങി…

അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്നതിനിടയിൽ, നൈറ്റിയുടെ കൈകൾ മുട്ടുവരെ തെറുത്തുവെച്ച് റസിയ വിവശയായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്ത് ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ഉച്ചവെയിൽ. മുജീബ് പതുക്കെ അടുക്കളവാതിക്കൽ ചെന്നുനിന്നു. അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന വിയർപ്പുതുള്ളികൾ നൈറ്റിയുടെ നെഞ്ചിലെ വിടവിലേക്ക് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നത് അവൻ കൺചിമ്മാതെ നോക്കിനിന്നു.

“ഇത്താത്താ…” അവൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു.

റസിയ ഒന്ന് ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ പരിഭ്രമമുണ്ടായിരുന്നു. “നീ എന്താ മുജീബേ ഇവിടെ? വല്ലതും വേണോ?”

“ഒന്നുമില്ല… വെറുതെ.” അവൻ ഒന്ന് മടിച്ചുനിന്നു. “ഇത്താത്ത എന്താ ഇത്ര ആലോചനയിൽ?”

റസിയ കൈകൾ തുടച്ച് അവനടുത്ത് വന്നു. “എടാ… എനിക്കൊരു ഇന്റർവ്യൂവിന് വിളി വന്നിട്ടുണ്ട്. തിരുവനന്തപുരത്താണ്. വലിയൊരു പ്രൈവറ്റ് കമ്പനിയാ. എനിക്ക് പോകണമെന്നുണ്ട്, പക്ഷേ ഉപ്പയും ഉമ്മയും ഒറ്റയ്ക്ക് വിടില്ലല്ലോ.”

മുജീബ് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ എവിടെയോ ഒരു പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു.

“ഞാൻ വരാം ഇത്താത്താ… നമുക്ക് പോയിട്ട് വരാം.”

അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വിടർന്ന പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

“സത്യമാണോ? നീ വന്നാൽ എനിക്ക് ധൈര്യമാ. നമുക്ക് ഉപ്പയോടും ഉമ്മയോടും ചോദിച്ചു നോക്കാം.”

വൈകുന്നേരം ഉപ്പയോടും ഉമ്മയോടും മുജീബ് തന്നെ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു. മുജീബ് കൂടെയുള്ളതുകൊണ്ട് അവർക്ക് വലിയ എതിർപ്പൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മുജീബ് വേഗം ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്ന് ട്രെയിൻ ടിക്കറ്റ് നോക്കി. പക്ഷേ, അവസാന നിമിഷമായതുകൊണ്ട് സ്ലീപ്പർ ക്ലാസ്സിൽ ഒരു സീറ്റ് മാത്രമേ കൺഫേം ആയുള്ളൂ.

“ഇത്താത്താ, ഒരു സീറ്റേ കിട്ടിയിട്ടുള്ളൂ. മറ്റേത് വെയിറ്റിംഗ് ലിസ്റ്റിലാണ്.” അവൻ പറഞ്ഞു.

“സാരമില്ലടാ… ട്രെയിനിൽ കയറിയിട്ട് നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും വഴി നോക്കാം. ഒന്നുമില്ലെങ്കിൽ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തിരിക്കാലോ.” റസിയയുടെ വാക്കുകളിൽ പോകാനുള്ള തിരക്കായിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം അവർ ഷൊർണ്ണൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. റസിയ നല്ലൊരു ചുരിദാറായിരുന്നു വേഷം. യാത്രയുടെ ആവേശവും അല്പം പേടിയും അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ തിരക്കിനിടയിലും മുജീബിൻ്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ആ രാത്രിയിലെ നീണ്ട യാത്രയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.
ഒരു സീറ്റ് മാത്രം…തിങ്ങിനിറഞ്ഞ ട്രെയിൻ…അതിനിടയിൽ താനും ഇത്താത്തയും മാത്രം. അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞുപോയി.

ഷൊർണ്ണൂരിൽ നിന്ന് ട്രെയിൻ നീങ്ങിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. രാത്രിയുടെ തണുപ്പ് ജനലഴികളിലൂടെ അകത്തേക്ക് അരിച്ചുകയറുന്നുണ്ട്. മുജീബും റസിയയും തങ്ങൾക്ക് കിട്ടിയ ആ ഒരൊറ്റ സീറ്റിൽ ഇടുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്. അപ്പോഴാണ് കറുത്ത കോട്ടിട്ട ടിക്കറ്റ് എക്സാമിനർ (TTE) അങ്ങോട്ട് വന്നത്.

മുജീബ് ടിക്കറ്റ് നീട്ടി. ടിടിഇ അത് പരിശോധിച്ചിട്ട് തലയാട്ടി.

“ഒരു സീറ്റ് മാത്രമേ കൺഫേം ആയിട്ടുള്ളൂ. മറ്റേത് വെയിറ്റിംഗ് ലിസ്റ്റിലാണ്. ട്രെയിൻ ഫുൾ ആണ്, എക്സ്ട്രാ സീറ്റ് തരാൻ ഒരു വഴിയുമില്ല,” ടിടിഇ കർക്കശമായി പറഞ്ഞു.

മുജീബ് റസിയയെ നോക്കി. അവൾ വല്ലാതെ പരിഭ്രമിച്ചിരുന്നു.

“സാരമില്ല സാർ, ഞങ്ങൾ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തോളാം,” മുജീബ് പറഞ്ഞു.

ടിടിഇ അടുത്ത സീറ്റിലേക്ക് നീങ്ങിയതോടെ അവർ രണ്ടുപേരും ആ ഇടുങ്ങിയ സീറ്റിൽ തനിച്ചായി.

“മുജീബേ, ഇതെങ്ങനെയാ നമ്മൾ ഇരിക്കുക? പാതിരാത്രി വരെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുമോ?” റസിയ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ ഇത്താത്താ. തിരക്ക് കാരണം താഴെ ഇരിക്കാൻ പോലും സ്ഥലമില്ല. നമുക്ക് ഈ സീറ്റിൽ തന്നെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം. ഇത്താത്ത ഉള്ളിലേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നോ,” മുജീബ് പറഞ്ഞു.

റസിയ സീറ്റിൻ്റെ വശത്തേക്ക് ഒട്ടി ഇരുന്നു. മുജീബ് അവളുടെ തൊട്ടടുത്തായി അമർന്നിരുന്നു. സീറ്റിൻ്റെ വീതിക്കുറവ് കാരണം അവരുടെ ഉടലുകൾ പരസ്പരം മുട്ടിനിന്നു. റസിയയുടെ ചുരിദാറിൻ്റെ സിൽക്ക് തുണിയിലൂടെ അവളുടെ തുടയുടെ ചൂട് മുജീബ് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ട്രെയിൻ ആടി ഉലയുമ്പോൾ ഓരോ തവണയും റസിയ അവൻ്റെ തോളിലേക്ക് അറിയാതെ ചാഞ്ഞു.

അവളിൽ നിന്നുള്ള ആ അത്തറിൻ്റെ മണവും, ഉടലിലെ ചൂടും മുജീബിൻ്റെ സിരകളിൽ വല്ലാത്തൊരു ചലമുണ്ടാക്കി. ലൈറ്റുകൾ മിക്കതും അണഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ നീല നിറത്തിലുള്ള മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം. ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീഴുന്ന യാത്രക്കാരുടെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് നടുവിൽ, മുജീബ് തൻ്റെ ഇത്താത്തയുടെ ഉടലിൻ്റെ സാമീപ്യം ആവോളം ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങി.

ട്രെയിൻ കറുത്ത രാത്രിയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് തെക്കോട്ടേക്ക് പാഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള കുലുക്കങ്ങളിൽ മുജീബിൻ്റെയും റസിയയുടെയും ഉടലുകൾ പരസ്പരം ഉരസിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കമ്പാർട്ട്മെന്റിലെ മങ്ങിയ നീല വെളിച്ചത്തിൽ യാത്രക്കാരെല്ലാം നിദ്രയിലാണ്ട് കഴിഞ്ഞു.

ക്ഷീണം കൊണ്ട് റസിയയുടെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടഞ്ഞു തുടങ്ങി. ട്രെയിൻ പെട്ടെന്നൊന്ന് ആടിയപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ മുജീബിൻ്റെ തോളിലേക്ക് ചായുറങ്ങി. അവളുടെ തല മുജീബിൻ്റെ കഴുത്തിനടുത്ത് അമർന്നു. ഈ സമയം ചുരിദാറിൻ്റെ ടോപ്പ് അല്പം താഴ്ന്നു മാറിയപ്പോൾ, അവളുടെ വെളുത്ത മാറിടങ്ങളുടെ ആഴം (Cleavage) മുജീബിൻ്റെ കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ആ കാഴ്ച അവനെ ഉന്മാദിയാക്കി. അവളുടെ ഓരോ ശ്വാസവും അവൻ്റെ കഴുത്തിൽ ചൂടായി തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മുജീബ് സാവധാനം തൻ്റെ കൈ ഉയർത്തി അവളുടെ തോളിലൂടെ ചുറ്റി അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഉറക്കത്തിൻ്റെ ആഴങ്ങളിൽ റസിയ അതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല. അവൻ്റെ കൈകൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങി അവളുടെ വയറിനോട് ചേർന്ന് അമർന്നു. അവളുടെ ഉടലിലെ ചൂടും, ആ നൈർമ്മല്യവും മുജീബിൻ്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്തി. ഒരു പുരുഷൻ്റെ സാമീപ്യത്തിൽ സുരക്ഷിതയായി അവൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, മുജീബ് ആ രാത്രിയുടെ വന്യത ആവോളം അനുഭവിച്ചു.

നേരം വെളുത്തപ്പോൾ ട്രെയിൻ തിരുവനന്തപുരം തമ്പാനൂർ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി. ഉറക്കമുണർന്ന റസിയ തൻ്റെ തല മുജീബിൻ്റെ തോളിലാണെന്ന് കണ്ട് ഒന്ന് ചുവന്നു.

“മുജീബേ, ഞാൻ അറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി…” അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“സാരമില്ല ഇത്താത്താ,” അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി.

അവർ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നിറങ്ങി ഫ്രഷ് ആവാൻ വേണ്ടി ഒരു റൂം അന്വേഷിച്ചു. ഇന്റർവ്യൂവിന് പോകുന്നതിന് മുൻപ് നന്നായി ഒന്ന് ഒരുങ്ങേണ്ടതുണ്ട്.

അടുത്തുള്ള ഒരു ഹോട്ടലിൽ അവർ ഒരു എസി റൂം എടുത്തു. റൂമിലെ ആ തണുപ്പിലും ഏകാന്തതയിലും രണ്ടുപേരും കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദരായി നിന്നു. ആദ്യം റസിയ കുളിക്കാൻ കയറി. അവൾ കുളി കഴിഞ്ഞു ഈറനണിഞ്ഞു പുറത്തു വന്നപ്പോൾ മുജീബ് കുളിക്കാനായി കയറി.

അവൾ ഇന്റർവ്യൂവിനായി ഭംഗിയുള്ള ഒരു സാരിയായിരുന്നു കരുതിയിരുന്നത്. രണ്ടുപേരും വേഗം റെഡിയായി കമ്പനിയിലേക്ക് തിരിച്ചു. റസിയയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുതിയ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. യാത്രയിലെ ആ രാത്രി അവൾ അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ ബന്ധത്തിൽ എന്തോ മാറ്റം സംഭവിച്ചതായി മുജീബിന് തോന്നി.

ഇന്റർവ്യൂ കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയ റസിയയുടെ മുഖത്ത് ആയിരം സൂര്യന്മാർ ഉദിച്ചതുപോലെയുള്ള തിളക്കമായിരുന്നു. ചോദ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം കൃത്യമായി മറുപടി നൽകാൻ കഴിഞ്ഞതിൻ്റെ ആത്മവിശ്വാസം അവളുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും പ്രകടമായിരുന്നു.

“മുജീബേ, എനിക്ക് നല്ല പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. അവർക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് തോന്നുന്നു,” അവൾ അവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി പറഞ്ഞു. ആ സന്തോഷത്തിൽ അവൾ മുജീബിൻ്റെ കൈകളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു.

അന്നത്തെ ദിവസം തന്നെ തിരിച്ചു പോകേണ്ടെന്ന് അവർ തീരുമാനിച്ചു. തിരുവനന്തപുരത്തിൻ്റെ ഭംഗി ഒന്ന് ആസ്വദിച്ചിട്ട് നാളെ പോകാം എന്ന് മുജീബ് പറഞ്ഞപ്പോൾ റസിയയ്ക്കും സമ്മതം. അവർ ഉമ്മയെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു. “ഒരു ദിവസം കൂടി ഇവിടെ നിന്നിട്ട് നാളെ വരാം ഉമ്മ, റസിയക്ക് ഇന്റർവ്യൂ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ആശ്വാസം വേണം,” മുജീബ് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉമ്മ സമ്മതിച്ചു.

റൂമിലെത്തിയ റസിയ തൻ്റെ വേഷം മാറാൻ തീരുമാനിച്ചു. യാത്രയ്ക്കിടയിൽ വാങ്ങിയ കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള ഒരു ടൈറ്റ് ജീൻസും പീച്ച് നിറത്തിലുള്ള ഒരു ടീഷർട്ടുമാണ് അവൾ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ഇത്രയും കാലം മലപ്പുറത്തെ ആ തറവാടിനുള്ളിൽ സാരിയിലും തട്ടത്തിലും ഒതുങ്ങിക്കൂടിയ റസിയയെ ആയിരുന്നില്ല മുജീബ് കണ്ടത്.

ആ ടീഷർട്ട് അവളുടെ ഉടലിനോട് ചേർന്ന് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. അവളുടെ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങളുടെ വടിവ് ആ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ മുജീബിന് തോന്നി. ടൈറ്റ് ജീൻസ് അവളുടെ വിരിഞ്ഞ നിതംബങ്ങളെയും തുടകളെയും എടുത്തു കാണിച്ചു. കുളികഴിഞ്ഞ് മുടി അഴിച്ചിട്ട അവൾ ഒരു മോഡലിനെപ്പോലെ സുന്ദരിയായിരിക്കുന്നു. മുജീബിൻ്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ഉടലിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നത് കണ്ട് അവൾ ഒന്ന് നാണിച്ചു.

“എന്താടാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? കൊള്ളില്ലേ?” അവൾ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

“കൊള്ളില്ലേന്നോ? ഇത്താത്തയെ കണ്ടാൽ ആരും ഒന്ന് നോക്കിപ്പോകും,” മുജീബ് തൻ്റെ ആവേശം മറച്ചുവെച്ചില്ല.

അവർ കോവളത്തേക്ക് പോകാനായി ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു. തിരക്കുള്ള റോഡിലൂടെ ഓട്ടോ പായുമ്പോൾ അവർ പിന്നിലെ സീറ്റിൽ അടുത്തടുത്ത് ഇരുന്നു. ഓട്ടോയുടെ കുലുക്കത്തിൽ റസിയയുടെ മൃദുവായ വശങ്ങൾ മുജീബിൻ്റെ തോളിലും കൈകളിലും ഉരസിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ടൈറ്റ് ജീൻസിനുള്ളിലെ അവളുടെ തുടകളുടെ ചൂട് അവൻ അറിഞ്ഞു. ഇടയ്ക്ക് ഓട്ടോ സഡൻ ബ്രേക്ക് ഇട്ടപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ മുജീബിൻ്റെ മാറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. ആ നിമിഷം ടീഷർട്ടിനുള്ളിലെ അവളുടെ മാറിടത്തിൻ്റെ മാർദ്ദവം അവൻ്റെ കൈകളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞു.

റസിയയും ആ സ്പർശനം അറിഞ്ഞു. അവൾ പെട്ടെന്ന് മാറാതെ, അല്പനേരം കൂടി അവൻ്റെ ചൂടിൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നു നിന്നു. കാറ്റിൽ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ മുജീബിൻ്റെ മുഖത്ത് തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കോവളത്തെ തിരമാലകൾ കാണുന്നതിന് മുൻപേ അവരുടെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിൻ്റെയും പ്രണയത്തിൻ്റെയും വലിയൊരു തിരമാല അടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

കടൽതീരത്ത് ആകാശം കുങ്കുമവർണ്ണമണിഞ്ഞ ഒരു സുന്ദരമായ സായാഹ്നമായിരുന്നു അത്. അസ്തമയ സൂര്യൻ്റെ പൊൻകിരണങ്ങൾ അറബിക്കടലിൻ്റെ ഓളങ്ങളിൽ തട്ടി തിളങ്ങുന്നു. മുജീബും റസിയയും ആ മണൽപ്പരപ്പിലൂടെ തിരമാലകളെ തൊട്ടുതൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടിൽ നടന്നു.

കടൽക്കാറ്റിൽ റസിയയുടെ അഴിച്ചിട്ട മുടിയിഴകൾ പാറിപ്പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ മുജീബിൻ്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ കോർത്തുപിടിച്ചു. മലപ്പുറത്തെ ആ വലിയ വീടിൻ്റെ വിരസതയിൽ നിന്നും, ആരും കാണാത്ത ഈ തീരത്തെത്തിയപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആത്മവിശ്വാസം തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“മുജീബേ…” അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു. “ഈ രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ട് എനിക്ക് കിട്ടിയ സന്തോഷം കഴിഞ്ഞ പത്തു വർഷത്തിനിടയിൽ എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ലടാ. വീട്ടിൽ നമ്മൾ ഒരേ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് താഴെയായിരുന്നിട്ടും എത്ര അകലെയായിരുന്നു? പക്ഷേ ഈ യാത്രയിൽ നീ എനിക്ക് നൽകിയ കരുതൽ… അത് ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.”

അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആർദ്രത മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളുലച്ചു. സന്തോഷം കൊണ്ട് അവൾ മതിമറന്നിരിക്കുകയാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. ആ നിമിഷത്തെ കൂടുതൽ വർണ്ണാഭമാക്കാൻ മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കുസൃതി തോന്നി.

“ഇത്താത്താ…നമുക്ക് ഒരു ബിയർ അടിച്ചാലോ? ഈ തണുത്ത കാറ്റും ഈ കടലും… ജസ്റ്റ് ഒരു ചേഞ്ച്‌!”

റസിയ ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടി.

“എടാ… നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? നമ്മൾ വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാൽ കൊന്നുകളയില്ലേ?”

“വീട്ടിൽ ആര് അറിയാനാ ഇത്താത്താ? നമ്മൾ ഇവിടെ ഈ തിരുവനന്തപുരത്ത് ആർക്കും അറിയാത്ത രണ്ടുപേരല്ലേ? ജസ്റ്റ് ഒന്ന് ട്രൈ ചെയ്യൂ, ഇതിലൊന്നും വലിയ കുഴപ്പമില്ല.” അവൻ കെഞ്ചിപ്പറഞ്ഞപ്പോൾ, തൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ചട്ടക്കൂടുകളും ഇന്ന് പൊളിക്കണമെന്ന് അവൾക്കും തോന്നി. അവസാനം അവൾ സമ്മതിച്ചു.

ബീച്ചിനടുത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ കഫേയിൽ നിന്നും മുജീബ് ബിയർ വാങ്ങി. ഒളിച്ചും പാത്തും അവർ അത് പകുത്തു കഴിച്ചു. ആദ്യത്തെ അല്പം കയ്പ്പിന് ശേഷം, ആ ലഹരി റസിയയുടെ സിരകളിലേക്ക് പടരാൻ തുടങ്ങി. മദ്യത്തിൻ്റെ നേർത്ത ലഹരിയിൽ അവൾ കൂടുതൽ സുന്ദരിയായി. അവർ കടൽതീരത്തുകൂടി ആടിപ്പാടി നടന്നു. ഉറക്കെ ചിരിച്ചും പരസ്പരം തമാശകൾ പറഞ്ഞും അവർ ആ നിമിഷം ആഘോഷിച്ചു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടുപേരിലും ക്ഷീണം പടർന്നു. ബിയറിൻ്റെ ആ ലഹരിയിൽ റസിയയുടെ കാലുകൾ അല്പം വേച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു ഭാഗം നോക്കി അവർ നടന്നു. വലിയ പാറക്കൂട്ടങ്ങൾക്ക് അപ്പുറം, കടൽവെള്ളം അധികം എത്താത്ത ഒരു മണൽത്തിട്ട അവർ കണ്ടു.

റസിയ മുജീബിനെ അവിടെ ഇരിക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അവൾ അവൻ്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ആ മണലിൽ ഇരുന്നു. ടീഷർട്ടിനുള്ളിൽ അവളുടെ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ശ്വാസമെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“മുജീബേ… എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നുന്നടാ…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.

അവൾ തൻ്റെ തല അവൻ്റെ തോളിലേക്ക് ചായ്ച്ചു. ആ മണൽത്തിട്ടയിൽ, കടലിൻ്റെ ഇരമ്പലിനെ സാക്ഷിയാക്കി അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായി. ലഹരിയുടെയും പ്രണയത്തിൻ്റെയും ആ നിമിഷത്തിൽ, റസിയയുടെ കയ്യിലിരുന്ന ആ ടീഷർട്ടിൻ്റെ അറ്റം പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ടൈറ്റ് ജീൻസിനുള്ളിലെ വടിവൊത്ത തുടകൾ മുജീബിൻ്റെ കാലുകളോട് ചേർന്ന് അമർന്നു.

ആ മണൽത്തിട്ടയിൽ, കടലിൻ്റെ ഗർജനത്തിന് നടുവിൽ മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളിൽ വികാരങ്ങളുടെ ഒരു വേലിയേറ്റം തന്നെ നടക്കുകയായിരുന്നു. റസിയയുടെ കണ്ണുകൾ പകുതി അടഞ്ഞിരുന്നു. അവളിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന ആ മദകരമായ ഗന്ധവും, ടീഷർട്ടിനുള്ളിൽ അദൃശ്യമായി തുടിക്കുന്ന അവളുടെ ഉടലഴകും അവനെ വല്ലാതെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ചന്ദനനിറമുള്ള കഴുത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മണൽത്തരികൾ പോലും അവന് വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയായി തോന്നി.

അവളെ അവിടെ വെച്ച് തന്നെ ഒന്ന് ആഞ്ഞു പുണരാൻ അവൻ്റെ കൈകൾ തരിച്ചു. പക്ഷേ, ചുറ്റും ഇരുട്ടു പടരുന്നുണ്ടെങ്കിലും എവിടെയോ മനുഷ്യരുടെ നിഴലുകൾ ചലിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. പൊതുസ്ഥലത്ത് വെച്ച് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നത് അപകടമാണെന്ന് വിവേകം അവനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

“ഇത്താത്താ… എഴുന്നേൽക്കാം. നേരം ഒരുപാടായി, നമുക്ക് റൂമിലേക്ക് പോകാം,” മുജീബ് അവളുടെ തോളിൽ തട്ടി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

റസിയ ഒന്ന് പാളി നോക്കി. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വശ്യമായ പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

“മ്മ്… പോകാം. എനിക്കും ക്ഷീണം തോന്നുന്നു.” അവൾ അവൻ്റെ കൈകളിൽ താങ്ങി എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ ജീൻസിനുള്ളിലെ നിതംബങ്ങൾ ആ മണലിൽ നിന്നും പൊങ്ങിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ വടിവ് മുജീബിൻ്റെ കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിച്ചു.

അവർ തിരികെ ഹോട്ടലിലേക്ക് ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു. യാത്രയിലുടനീളം റസിയ മുജീബിൻ്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു. ഇടയ്ക്ക് അവളുടെ കൈകൾ അവനറിയാതെ അവൻ്റെ തുടകളിൽ അമരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റൂമിലെത്തിയതും എസിയുടെ തണുപ്പ് അവരെ സ്വീകരിച്ചു.

“മുജീബേ, എനിക്ക് ഈ മണലും വിയർപ്പും ഒക്കെ ഒന്ന് കഴുകിക്കളയണം. ഞാൻ വേഗം ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം,” റസിയ തൻ്റെ ബാഗിൽ നിന്നും മാറാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങളുമായി ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി.

വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ മുജീബ് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. റൂമിലെ നിശബ്ദതയിൽ ബാത്റൂമിനുള്ളിൽ നിന്നും വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദം അവൻ കേട്ടു. ആ നഗ്നമായ ഉടലിൽ വെള്ളത്തുള്ളികൾ തെന്നി വീഴുന്നത് അവൻ മനസ്സിൽ സങ്കൽപ്പിച്ചു. അവൻ്റെ ഉള്ളിൽ വികാരങ്ങൾ കനലായി എരിയുകയായിരുന്നു.

“ഞാൻ പോയി കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരാം ഇത്താത്താ,” മുജീബ് പുറത്തുനിന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

അവൻ ഹോട്ടലിന് താഴെയുള്ള റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് നടന്നു. പുറത്തെ തണുത്ത കാറ്റേറ്റിട്ടും അവൻ്റെ ഉള്ളിലെ ചൂട് അടങ്ങിയില്ല. റസിയയ്ക്കായി അവളുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട വിഭവങ്ങളും, തങ്ങൾക്ക് ആഘോഷിക്കാൻ അല്പം കൂടി ലഹരിയും അവൻ വാങ്ങി. റൂമിലേക്ക് തിരികെ നടക്കുമ്പോൾ അവൻ്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ രാത്രി തങ്ങൾക്കിടയിൽ എന്തോ വലിയ ഒന്ന് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന് അവൻ്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു.

മുജീബ് ഭക്ഷണം വാങ്ങി റൂമിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, കുളി കഴിഞ്ഞതിൻ്റെ കുളിരിൽ റസിയ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു. റൂമിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് മൃദലമായ ഒരു വെളുത്ത ഷമ്മീസ് ആയിരുന്നു. അതിനുള്ളിൽ അവളുടെ കറുത്ത ബ്രായും, അരക്കെട്ടിൽ ടൈറ്റായി കിടക്കുന്ന കറുത്ത ഷഡ്ഡിയും വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ തോളിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികളായി അവളുടെ മാറിടങ്ങളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി ഷമ്മീസിനെ നനയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ മുജീബിൻ്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വർധിച്ചു.

അവൻ മേശപ്പുറത്ത് ഭക്ഷണം വെച്ച് വിളമ്പാൻ തുടങ്ങി. റസിയ അവൻ്റെ അരികിലെത്തി. കവറിനുള്ളിൽ കണ്ട വിദേശ മദ്യത്തിൻ്റെ കുപ്പികൾ കണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.

“ബിയർ ഇല്ലേ?” അവൾ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

മുജീബ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കവറിൽ നിന്ന് തണുത്ത ബിയർ കാൻ പുറത്തെടുത്തു. അവർ പരസ്പരം നോക്കി, ആരും കാണാതെ ഒരേ ഗ്ലാസ്സിൽ നിന്ന് ബിയർ പങ്കിട്ട് കുടിച്ചു. ലഹരിയുടെ നേർത്ത മധുരം അവരുടെ നാവിൽ പടർന്നു. ശേഷം അവർ ആഹാരം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആഹാരത്തിൻ്റെ രുചിയോടൊപ്പം ബിയറിൻ്റെ ലഹരിയും അവരെ മറ്റൊരു ലോകത്തെത്തിച്ചു.

കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടുപേരും റൂമിലെ കട്ടിലിൽ ചെന്നിരുന്നു. ബിയറിൻ്റെ മയക്കവും യാത്രയുടെ ക്ഷീണവും അവരെ നല്ല മൂഡിലാക്കിയിരുന്നു. എസിയുടെ തണുപ്പിൽ റസിയയുടെ ഷമ്മീസ് അവളുടെ ഉടലിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മാറിടങ്ങളുടെ ചൂടും അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഗന്ധവും മുജീബിൻ്റെ ഉള്ളിൽ വികാരങ്ങളുടെ ഒരു പ്രവാഹം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു.

റസിയ പതുക്കെ അവനോട് ചേർന്നിരുന്നു. അവളുടെ തല അവൻ്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

“മുജീബേ…” അവൾ മൃദുവായി വിളിച്ചു. “ഈ യാത്ര… ഇത് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. എപ്പോഴും ആ വീട്ടിലെ നാലുചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ, ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെ ജീവിച്ചു തീർക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവളാണെന്ന് ഞാൻ കരുതി. പക്ഷേ, ഈ രണ്ടു ദിവസം നീ എനിക്ക് നൽകിയത് ഒരു പുതിയ ജീവിതമാണ്.”

അവൾ തലയുയർത്തി അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെയും ദാഹത്തിൻ്റെയും ഒരു തിളക്കം മുജീബ് കണ്ടു.

“എനിക്കറിയില്ലടാ…എനിക്ക് നിന്നോട് എന്താണ് തോന്നുന്നതെന്ന്. നീ എൻ്റെ അനിയനാണെന്ന് അറിയാം. പക്ഷേ, നിൻ്റെ കൂടെയായിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിതത്വം തോന്നുന്നു. നിൻ്റെ ഓരോ സ്പർശനവും… ഓരോ വാക്കും… അത് എന്നെ വല്ലാതെ മാറ്റിമറിച്ചു.”

അവളുടെ കൈകൾ മുജീബിൻ്റെ കവിളിൽ തഴുകി. മുജീബിന് അത്ഭുതം തോന്നി. തൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച അതേ വികാരങ്ങൾ റസിയയും തിരിച്ചറിയുന്നു. അവൻ മെല്ലെ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. ആ തണുത്ത റൂമിൽ, ബിയറിൻ്റെ മയക്കത്തിൽ, അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ പരസ്പരം അടുത്തുവന്നു പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്.

ആ നിമിഷം വരെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന പ്രണയത്തിൻ്റെ ആ ലഹരി പെട്ടെന്ന് മരവിച്ചുപോയി. റസിയയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ ആ തിരിച്ചറിവ് ആഞ്ഞടിച്ചു. തങ്ങൾക്കിടയിലെ ബന്ധത്തിൻ്റെ അതിർവരമ്പുകൾ അവളുടെ ഓർമ്മയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.

അവൾ പെട്ടെന്ന് അവനിൽ നിന്നും കൈകൾ വലിച്ചെടുത്തു. ആ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട പ്രണയം മാഞ്ഞുപോയി, പകരം ഭയവും കുറ്റബോധവും അവിടെ നിറഞ്ഞു. അവൾ അവനിൽ നിന്നും അകന്നുമാറി കട്ടിലിൻ്റെ മറുഭാഗത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞുകിടന്നു.

“നമ്മൾ… നമ്മൾ എന്താണ് ഈ ചെയ്യുന്നത് മുജീബേ?” അവൾ വിതുമ്പലോടെ ചോദിച്ചു.

ശബ്ദമില്ലാതെ അവൾ കരയാൻ തുടങ്ങി. ആ വിതുമ്പലുകൾ ആ മുറിയുടെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു. തൻ്റെ സഹോദരനെപ്പോലെ കണ്ടിരുന്ന ഒരാളോടുള്ള ഈ വികാരം തെറ്റാണെന്ന വീണ്ടുവിചാരം അവളെ വല്ലാതെ വേട്ടയാടി. ആ തണുത്ത എസി മുറിയിൽ അവൾ തളർന്നുപോയി.

മുജീബ് ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധനായി ഇരുന്നുപോയി. ആ നിമിഷം വരെ അനുഭവിച്ച സ്വർഗ്ഗം തകർന്നു വീണതുപോലെ അവന് തോന്നി. അവളുടെ കരച്ചിൽ കേട്ട് അവന് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. ഒരു വലിയ നിരാശ അവൻ്റെ മനസ്സിനെ മൂടി.

ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. റൂമിലെ ആ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും പുറത്തുകടക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവൻ പതിയെ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു. പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി അവൻ ഒരു സിഗരറ്റ് കത്തിച്ചു. പുകച്ചുരുളുകൾ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് പടരുമ്പോൾ, അവൻ്റെ ഉള്ളിലും നിരാശയുടെയും കുറ്റബോധത്തിൻ്റെയും പുകപടലങ്ങൾ ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

(തുടരും)